Ερωτικά Δίστιχα για τη Δερύνεια

 

Ερωτικά Δίστιχα για τη Δερύνεια

Μες τζιείν την όμορφην λαξιάν, πουν η Αγιά Μαρίνα,

έπαιρνα την αγάπην μου, δκυο τρεις φορές τον μήνα.

 

Έπαιρνα την στη θάλασσαν, τζιει κάτω πουν η Κάλα,

τζι’ όποτε ζήτουν δκυό φιλιά, χαττίριν εν μου χάλαν.

 

Μιαν πέτραν που το Θερυμιόν, ήβρεν μου να σκαλίσω,

τζι’ αν της η γράψω σ’ αγαπώ, θα’ ρτει να την φιλήσω.

 

Μιαν Τζιυρκατζιήν επήρα την μες στες Πέντε Καμάρες,

μα μόλις την αγκάλιασα, εζήτησεν μου χάρες.

 

Εις στον Άην Κωνστάντινον, τζιαμέ πουν τα λαούμια,

έβρισκα μιαν καμωματούν τζιαι κάμνεν μου τσιαλούμια.

 

Στην εκκλησιάν τ’ Άη Γιωρκού, πουν μες στην μέσην του χωρκού,

σαν άφτα το καντήλι,

έμπειν της πόρτας μια ψηλή, τζι’ είπεν μου  δώσ’ μου έναν φιλίν,

στα δκυό γλυτζιά μου σιείλη.

 

Μές στου Μουσείου την αυλήν, που εν το δίυνον υνίν,

που κάμνασιν ζευκάριν,

εμπαίναμεν που την βραχτήν τζιαι φίλουν την ολονυκτίς,

με θέαν το φεγγάριν.

Μες στην αυλήν της εκκλησιάς, τζιαμέ στην Παναγία,

είπα της δώς μου δκυό φιλιά, τζι’ είπεν μον αμαρτία.

 

Τζιει πάνω πουν εν ο Βουνός, πό’ σι’ έναν κυπαρίσσι,

έπαιρνα την τζιαι φίλουν την, πριχού ο νήλιος δύσει.

 

Μες στην λαξιάν του Φάραγγα, π’ όξω που την Δερύνεια,

είδα μιαν πολλοπάητην, που σύναεν μερσίνια,

τζι’ είπα της θέλεις τάνυμαν, ν’ άρτω να σου τανύσω,

τζί’ είπεν μου σύρε πιο κοντά, τζι’ εγιώ ννα σε φιλήσω.

                                                                                ΚΒΓ