Ο Χαμός της Μάνας - Mother's Loss

  My Greek poems! English version below.

                                                      Ο Χαμός της Μάνας

Σε βλέπω να έρχεσαι

απ’ της ανατολής τα μέρη

ανεβαίνεις ψηλά

σαν φωτεινό αστέρι.

Το φως σου στη ζωή μου ρίχνεις

και τον δρόμο μου δείχνεις.

Σε θαυμάζω, σε ευχαριστώ

γι’ αυτό που είσαι σ’ αγαπώ.

 

Μια καμπάνα κτυπά

και σε βλέπω να φεύγεις.

Θλίβομαι, η ψυχή μου σπαράζει

Πολλά τ’ αστέρια που θα ρθούν

μα δεν θα σου μοιάζουν.

Το φως τους αμυδρό στη ζωή μου.

Φεύγεις και χάνεσαι

στη μεριά της δύσης.

 

Σκουπίζω τα δάκρυα.

Το ξέρω, όλοι εκεί θα ρθούμε

ποιός ξέρει αν θα σε βρούμε

μα θα ρθούμε.

              ΚΒΓ

 

Mother's Loss

I watched you rise, ascendant from the East,

a bright and solitary star you were.

Your light suffused my life, a beacon, clear,

for all you are, my soul gives thanks and love.

 

The church bells toll a final, fading chime

and watch you turn and leave. My soul is grief-torn.

Though countless other stars may cross the night,

their pale celestial fire cannot replace your light.

 

You sink, receding toward the distant West.

I brush away the tears and hold my breath.

We know we follow you, in time, beyond this breath;

we come, though we may never find your radiant place.

                                                                                                            KVJ