Αγάπη - Love!

 My Greek poems! English version below.

Αγάπη - Love

Αγάπη. Μια λέξη τόσο απλή, μα με τόσο μεγάλο νόημα. Μια λέξη που κρύβει ένα από τα πιο όμορφα συναισθήματα.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο που το ρήμα «αγαπώ» αρχίζει με «Α» και τελειώνει με «Ω». Σαν να γράφτηκε με σοφία για να αναδείξει τη σημασία της αγάπης στη ζωή μας, καθώς είναι το Α και το Ω της ψυχικής μας γαλήνης.

Όλοι θέλουμε να αγαπήσουμε, όμως ακόμα περισσότερο θέλουμε να μας αγαπήσουν. Νιώθουμε έντονα όταν αγαπάμε, αλλά νιώθουμε πολύ πιο έντονα όταν μας λείπει η αγάπη.

Αχ, αυτή η αγάπη, και πόσο μας λείπει!

Κι όμως, η ανθρώπινη ψυχή είναι γεμάτη αγάπη. Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο με αγάπη και του είπε να αγαπά ο ένας τον άλλον. Γιατί, λοιπόν, να μας λείπει αυτή η αγάπη;

Η αλήθεια είναι ότι δεν μας λείπει η αγάπη, αλλά ο άνθρωπος που θέλουμε να αγαπήσουμε. Μας λείπει αυτός που κρατά το κλειδί που θα ξεκλειδώσει την καρδιά μας, για να βγει η αγάπη πλούσια και να τυλίξει εμάς και εκείνον που κρατά τα κλειδιά. Μας λείπει ο άνθρωπος που θέλουμε να αγαπήσουμε και να μας αγαπήσει—δεν μας λείπει η αγάπη.

Εσύ κρατάς τα κλειδιά της δικής μου καρδιάς.

                                                                 ΚΒΓ

Love!

Love! A beautiful word with such great meaning, a beautiful word that hides such a wonderful feeling behind it.

It's no coincidence at all that the verb "I love" starts with A and ends with O. It was written with wisdom to highlight the great importance of love in a person's life. It is the Alpha and the Omega of our inner peace.

We all want to love, but even more, we want to be loved. We feel so intensely when we love, but we feel even more intensely when love is missing from us.

Oh, this love, and how much we miss it.

And yet, the human soul is full of love. God created man with love. God told man to love one another. So why are we missing this love? The truth is that it's not love that is missing, but the people we want to love. We miss the one who holds the key that will open our heart, so that love can pour out richly and wrap around us and the one who holds the keys. We miss the person we want to love and to be loved by; we don't miss love itself.

You hold the keys to my heart.

                                        KVJ

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

Δίστιχα στην θεά του έρωτα - Couplets to the Goddess of Love

  My Greek poems! English version below. βίντεο με απαγγελία τσιαττιστών 12+1 Δίστιχα στην θεά του έρωτα! Στην Κύπρον τ’ όμορφον νησί, της Αφροδίτης χώρα όπου επαρπάταν η θεά, εξεφυτρώναν φκιόρα   Στον κόσμον η πιο όμορφη, ήτουν η Αφροδίτη τζι’ εδώκαν της το όνομα, στον πιο λαμπρόν πλανήτη   Η Πούλια τζι’ ο Αυγερινός, τα δκυο λαμπρά τα άστρα εν η θεά του έρωτα, ντυμένη μέσ’ τα άσπρα   τζι’εικά’ στην Πέτραν του Ρωμιού, πο’ φκειν η Αφροδίτη ελούννετουν μια κορασιά, τζιαι πέλλανα στο δείν της   Επήρα την στο ιερόν, τζιει κάτω πούν τα Κούκλια τζι’ αζούλεψεν της η θεά, γιατί ήτουν μια κούκλα   Στης Αφροδίτης τα λουτρά, μέσ’ την καρκιάν τ’ Ακάμα εδώκαμεν τον λόον, μας να ζήσουμεν αντάμα   Στο ιερόν τ’ Απόλλωνα, που τον λαλούν Ιλάτην εβάλα την στ’ αγκάλια μου, τζιαι πρωτοφίλησα την   Στην Αφροδίτην την θεάν, εκάμαμεντε τάμαν μόνον αγάπες τζιαι χαρές, να έχουμεν αντάμα   Στης Αφροδίτης της τον ναόν, τ...
Read more

The custom of The Easter Huts

Image
The Easter Huts: In the Threshing Floor of Love, Joy, and Faith The Architects of Tradition The spring of 1905 found Deryneia bathed in a light that seemed to spring from hope itself. In a village of eighty stone houses and four hundred and fifty souls, the construction of the Church of Saint Modestos had brought an unprecedented buzz. However, the true "kingdom" of the day was not found inside the temple, but right next to it: on the old threshing floor, which had been meticulously cleared of manure to welcome the youth. There, far from the solemnity of the elders who watched with "crooked" (judgmental) eyes from the coffee shop, the teenagers had staged their own revolution. Giannis and Ttoullis, their hands soiled with earth and straw, struggled with ropes on the wooden beams. “Tighten the rope on the beam, Gianni!” Ttoullis shouted, wiping dust and sweat from his face. “We don’t want the kalyfi (hut) falling on our heads while the violin is playing!” ...
Read more

Christmas Story!

Christmas Eve Night! A heavy Christmas Eve hung over the world. Outside, the cold cut like a knife through an eerie frost. Inside, the house was equally glacial—a silent freeze that seemed to have sucked all the warmth out of the hearth. An old woman sat alone in her carved wooden rocking chair by the window of the frost-rimed room. She held a family photograph, yellowed by time, clutched in her hands with a sacred intensity. A threadbare, tattered blanket struggled to keep even a flickering warmth within her frail, withered body. Beside her, a lamp blackened by soot and low on oil cast only a faint, yellowish whisper of light into the dense shadows. The old woman gazed with a vacant, unfocused look out the window, her head nodding rhythmically to the motion of the chair. It moved like a steady pendulum, carrying her thoughts far away, beyond the seas and the mountains. Her weary spirit abandoned her tired body and flew to foreign lands to find her only son, whom she had not seen...
Read more