Ήταν Δεκαπεντάουστος!

 

Βίντεο με απαγγελία του ποιήματος 

Φίλοι μου αγροικάτε μου, κάμνετε καïρέττι

σύρτε κοντά  ν’ ακούσετε, τζιαι το δικόν μου μέττι.

Ήταν δεκαπεντάουστος, λλίον πριχού νυχτώσει

που είπαν πως εμπήκασiν, οι Τούτρζιοι στο Βαρώσι.

 

Κάποιοι εφωνάζαν φύετε, γιατ’ έρκουνται οι Τούρτσιοι

στον νουν τους άλλα είχασιν, τα μάτια τους να φκούσι.

Μάνες μωρά γέροι τζιαι ρκές, επιάχασιν την στράτα

τζι’ αφήκασιν τα σπίτια τους, που τα κακά μαντάτα.

 

Ούλλος ο κόσμος έφυεν, μαζίν τζι’ οι στρατιώτες

γιατί εγκαταλείψαν τους, οι ηγέτες τζι’ οι προδότες.

Εφεύκαν ανυπόλυτοι, τζιαι αναμαλλιασμένοι

με δάρκα εις τα μμάκια τους, τζιαι την καρκιάν καμένη

 

Τρισπήλιν τ’ αυτοκίνητα, πηαίνναν να χαθούσιν

ακόμα τζιαι παρπατητοί, εφεύκαν να σωθούσιν

Μαζίν τους εν επιάννασιν, τίποτε για να πάρουν

μόνον ψουμίν για τα μωρά, όσπου να την σαρβάρουν

 

Είσιεν που καταρκούντασιν, τζιείνους που τα εκάμαν

τζι’ είσιεν που για παριορκάν,  εκάμναν τζι’ έναν τάμαν.

Να τους ποσπάσει ο Γριστός, που τζιείν την τραγωδία

τζιαι μιαν λαμπάδαν ν’ άψουσιν, μπροστά στην Παναγία.

 

Άλλοι που κάσ’τες τερατσιές, τζι’ άλλοι μεσ’ στα τσιατίρκα

μαζίν αρκόντοι τζιαι φτωσιοί, εμπήκαν τζιαι χωστήκαν.

Έτσι μας εκατάντησαν, το μίσος τζι’ ή διχόνοια

πρόσφυγες μεσ’ στον τόπο μας, κοντά πενήντα γρόνια

 

Εις τες αρκές ξειάσαμεν, τα μίση τζιαι τα πάθη

μα έν επέρασεν τζιαιρός, τζι’ αρκέψαμεν τα λάθη.

Θεέ μου δώς μας φώτιση, τζιαι λάμψη στο μυαλό μας

να φήκουμεν τ’ εγωισμούς, τζια δούμεν το καλόν μας.

 

Εύκουμαι εις τους πρόσφυγες, ούλλοι να πάσιν πίσω

την Τζιύπρο μας ελεύτερη, να δω όσον τζιάν ζήσω.

Ευκαριστώ σας φίλοι μου, που μείνετε κοντά μου

τζι’ ακούσετε το μέττι μου, που φκειν που την καρκιά μου.

                                                                                     ΚΒΓ